Neeltje Pater geeft voorproefje nieuwe voorstelling
BROEK IN WATERLAND - Theaterstichting Neeltje Pater geeft op 14 augustus een voorproefje van haar nieuwe voorstelling ‘Met gisteren in mijn hoofd’ op de Broeker Markt. Dit zal plaatsvinden in de stand naast de kerk tegenover het oude postkantoor. Het betreft een doorlopende voorstelling van 11.00 tot 16.00 uur.
‘Met gisteren in mijn hoofd’ toont in zeven scènes de lotgevallen van oudere mensen. Van Kees, die zich in het bejaardenhuis heeft opgegeven voor de jaarlijkse musical, maar wiens voet moet worden geamputeerd. Van de vrouw die bij de doodskist van haar man condoleances in ontvangst neemt voor een andere overledene en zich afvraagt wie de vrouw is, die zwijgend bij de baar gaat staan. Van de uitvaarleider die een treurende weduwe denkt te bezoeken, maar een dansende, uitdagende vrouw aantreft. Van oude mannen, die het niet verdagen dat hun mening niet meer telt, hun verdiensten bij het grofvuil is gezet en daarom jonge mensen vernederen. Van de verzorgster die over een eenzame man met kanker zegt: ‘borst vooruit, schouders naar achteren’, maar die wel tranen in haar ogen krijgt bij de herinnering aan een toneelbeeld.
Treurnis alom dus? Nee! De herfsttij in het leven van de mens toont ook andere kleuren dan inktzwart. Er valt te lachen over wat ouderen vinden van zichzelf en van anderen. Zijn ouderen echt anders dan mensen in de bloei van hun leven? Denken ze anders? Veranderen hun opvattingen? Heeft het leven hen gevoeliger gemaakt of juist verhardt? Zijn, zoals wel wordt beweerd, ouderen inderdaad wijzer geworden door wat het leven hen heeft geboden, maar vaak ook weer heeft afgenomen? Zeven scènes die worden afgesloten met acht successongs uit eerdere producties en één nieuw lied. ‘Met gisteren in mijn hoofd’ mag u niet ontgaan, al is het alleen maar omdat ook u hoopt oud te wordenߪmaar niet oud te zijn.
‘Met gisteren in mijn hoofd’ toont in zeven scènes de lotgevallen van oudere mensen. Van Kees, die zich in het bejaardenhuis heeft opgegeven voor de jaarlijkse musical, maar wiens voet moet worden geamputeerd. Van de vrouw die bij de doodskist van haar man condoleances in ontvangst neemt voor een andere overledene en zich afvraagt wie de vrouw is, die zwijgend bij de baar gaat staan. Van de uitvaarleider die een treurende weduwe denkt te bezoeken, maar een dansende, uitdagende vrouw aantreft. Van oude mannen, die het niet verdagen dat hun mening niet meer telt, hun verdiensten bij het grofvuil is gezet en daarom jonge mensen vernederen. Van de verzorgster die over een eenzame man met kanker zegt: ‘borst vooruit, schouders naar achteren’, maar die wel tranen in haar ogen krijgt bij de herinnering aan een toneelbeeld.
Treurnis alom dus? Nee! De herfsttij in het leven van de mens toont ook andere kleuren dan inktzwart. Er valt te lachen over wat ouderen vinden van zichzelf en van anderen. Zijn ouderen echt anders dan mensen in de bloei van hun leven? Denken ze anders? Veranderen hun opvattingen? Heeft het leven hen gevoeliger gemaakt of juist verhardt? Zijn, zoals wel wordt beweerd, ouderen inderdaad wijzer geworden door wat het leven hen heeft geboden, maar vaak ook weer heeft afgenomen? Zeven scènes die worden afgesloten met acht successongs uit eerdere producties en één nieuw lied. ‘Met gisteren in mijn hoofd’ mag u niet ontgaan, al is het alleen maar omdat ook u hoopt oud te wordenߪmaar niet oud te zijn.
Artikel geplaatst op: 26 Juli 2010 - 09:53
Er zijn nog geen reacties